ตอนนี้ผมได้เป็นครูดั่งที่ตั้งใจไว้แล้ว ผมเป็นครูที่โรงเรียนทิวไผ่งาม เป็นโรงเรียนที่ผมคุ้นเคยมาตั้งแต่เด็ก เพราะพี่ๆของผมเรียนโรงเรียนนี้ 3 คน ก็เลยพอจะรู้จักโรงเรียนนี้มาบ้าง ผมเป็นครูคณิตศาสตร์ ม.6 และได้รับหน้าที่พิเศษในการสอนวิชาเศรษฐศาสตร์กับนักเรียน Grade 11 อีก  งานที่ทำเหนื่อยและสนุก มีคนบอกว่าถ้าเราได้ทำงานที่เรารัก ทุกวันของเราจะไม่ใช่วันทำงาน ตอนนี้ทุกๆวันของผมไม่ใช่วันทำงาน แต่เป็นวันที่เราจะได้ไปทำสิ่งที่เรารัก ได้เจอเพื่อนๆ(ครู) ได้พบนักเรียน และที่สำคัญได้ด่านักเรียนทุกวัน จนตอนนี้สังเกตุตัวเอง เริ่มรู้สึกว่าตัวเองปากจัดขึ้นเป็นกอง โรงเรียนนี้เป็นสังคมที่ดีโรงเรียนหนึ่ง ผมคิดว่าผมคงได้อยู่ที่นี่ยาวพอควร คงได้เก็บเกียวประสบการณ์ที่ดี ความรู้ จากโรงเรียนนี้และนักเรียนที่นี่ หลายคนถามว่าทำไมเรียนจบเศรษฐศาสตร์ มหาลัยเกษตร มีโอกาสที่ดีเยอะแยะ แล้วทำไมต้องมาเป็นครู คำตอบก็คือ เศรษฐศาสตร์ทำให้ผมรู้และผมคิด ผมคิดว่าการศึกษาสำคัญมาก เด็กหนึ่งคนในสังคมอนาคตอาจจะเป็นบัณฑิต หรือเป็นโจรก็ได้ ขึ้นอยู่กับการศึกษาและการสร้างคน ผมเป็นคนหนึ่งที่เห็นความสำคัญของอาชีพนี้ และที่สำคัญที่สุด ผมรักที่จะเป็นครู ผมจึงเลือกเส้นทางนี้ แต่เส้นทางที่ผมเลือกยังไม่จบแค่นี้ ทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไร เดี๋ยวผมจะมาเล่าให้ฟังใหม่นะครับ ติดตามตอนต่อไปด้วยนะครับ